مسأله 4 - وصيت تمليكيه كه اشاره به تفسير آن شد ، سه ركن دارد : اول : موصى ( آن كه وصيت مىكند ) . دوم : موصىبه ( آنچه به او وصيت مىشود ) . سوم : موصىله ( آن كس كه براى او وصيت مىشود ) . و اما وصيت عهديه دو ركن دارد : اول : موصى ( وصيت كننده ) . دوم : موصىبه ( آنچه به او وصيت مىشود ) و اگر كسى را وصى خود قرار دهد او نيز ركن سوم است . مسأله 5 - در وصيت عهديه محتاج به قبول نيست ، پس اگر كسى وصيت كند كه مرا فلان جا دفن كنيد يا صوم و صلاة براى من بدهيد قبول نمىخواهد ، لكن اگر كسى را وصى خود قرار داد كه انجام كارهاى او را بدهد ، در وصى شدن قبول معتبر است . مسأله 6 - در وصيت تمليكيه هرگاه وصيت براى كلى باشد مثل وصيت براى فقرا و سادات قبول لازم ندارد ، بلكه وصيت مطلقاً قبول نمىخواهد و بايد به آن عمل كرد و حرام است تبديل آن بدون قبول ، لكن مالك شدن آن كس كه براى او وصيت شده محتاج به قبول اوست و قهراً مالك نمىشود ، بنابراين وصيت عقد نيست ، بلكه ايقاع است و جزء سبب از براى مالك شدن است . مسأله 7 - اگر كسى كه براى او وصيت شده ( موصىله ) مرد در زمان حيات وصيت كننده يا بعد از مردنش قبل از آن كه رد كند يا قبول ، ورثهء او جانشين او مىشوند در قبول و پس از قبول مالك مىشوند . مسأله 8 - شرط است در كسى كه وصيت مىكند ، آن كه بالغ و عاقل باشد و رشد داشته باشد و قصد و اختيار داشته باشد . مسأله 9 - اگر طفل ده ساله وصيت كند در امور خيريه مثل مسجد ساختن و پل و بيمارستان ساختن ، صحيح است وصيت او . مسأله 10 - سفيه اگر ممنوع شده باشد از طرف حاكم ، وصيتش باطل است در